Հայոց պատմություն

Исраел Ори и армянское освободительное движение. Исраел Ори в Европе.

В конце XVII века и в начале XVIII века армянское освободительное движение вступило в новый более организованный этап развития. Беспрецедентное освободительное движение данного периода было связано с именем Исраеля Ори.  Исраел Ори был сыном Сисианского Мелика


Исраеля,

который являлся одним из представителем делегации, сформированной на тайном собрании в Эчмиадзине в 1677 году. Мелик Исраел играл значительную роль в армянской политике, его семья считалась потомками знаменательной княжеской династии Прошян. Мелик  Исраел, направляющийся в Европу, взял с собой своего 17-летнего сына – Ори, по всей вероятности с целью дать ему там образование. Естественно юный Ори не мог принимать участие в тайном собрании, а следовательно не мог быть членом делегации, однако, как показали дальнейшие события, он был  хорошо осведомлен о деятельности и собрании, и делегации. После смерти Акопа Третьего Мелик Исраел просил одного из своих знакомых торговцев сопровождать  его на пути в Европу, а сам вернулся в Армению. В конце 1680 года Ори обосновался в Венеции. Европейская деятельность Ори была полна неопределенности и тайн. Известно только, что молодой дворянин сначала испробовал свои силы в торговле в Венеции (1680-1683), а затем  и в Париже. Там он изучил французский образ жизни, язык, быт, а также приобрел  некоторые политические и военные знания. Помимо французского, он в совершенстве владел итальянским, немецким и латинским языками. Затем был военным снабженцем французской армии, и на протяжении многих лет имел тесные связи в военных и государственных органах. Известно, что он посылал Людовику XIV послания по вопросу освобождения Армении, которые, однако, не были удостоены внимания. Позже, отказавшись от торговой деятельности, Ори поступил  на службу во французскую армию, сначала в звании лейтенанта пехоты, а затем  – капитана кавалерии, принимал участие в  походах французской армии против англичан, отличался своей храбростью и подвигами.

Во время очередной англо-французской войны 1695 года Ори попал в  плен к англичанам возле города Намюр. В том же году после подписания мирного договора, был освобожден из плена, но вместо возвращения во Францию, переехал в Рейнский Пфальц в Германии, обосновался в городе Дуссельдорф и поступил на службу к местному кюрфрусту великому князю Иоганну Вильгельму, затем был назначен  комиссаром по снабжению городов Гейдельберг и Мангейм. В 1698 году Ори лично встретился с великим князем и представил ему программу по освобождению Армении. Иоганн Вильгельм являлся на тот момент самым

влиятельным политическим деятелем региона, имел родственные и кровные связи с со многими европейскими правителями, в частности,  с австрийским императором Леопольдом I, великим герцогом Тосканы Козмасом III Медичем. Следует отметить, что Австрия в 1683 году вместе с другими странами «Священной лиги» воевала против Турции, а Иоганн Вильгельм играл не второстепенную роль во всех этих событиях. Он был одним из организаторов и воодушевителей этой антитурецкой лиги. Следовательно, не случайным было не только общение Ори с Вильгельмом, но и его появление в Пфальце.  На европейской политической арене решающая роль Австрии вынудила армянского политического деятеля искать пути сближения с Габсбургами, а один из этих путей проходил через Пфальц. Тем самым надежды, которые связывали армяне с Бурбонами, Ори направил к Габсбургам, а также близкими с ними политическими кругами. Ори ознакомил Иоганна Вильгельма с положением Армении, с подробностями собрания в Эчмиадзине в 1677 году и деятельностью Акопа IV. Ори не жалел сил и энергии, чтобы вызвать у князя интерес, что по убеждению Ори, не было сложном в данной политической ситуации, тем более в том случае, что армяне были готовы к восстанию, и им была необходима только поддержка со стороны какой-либо мощной державы. После освобождения армяне в знак благодарности были готовы не только признать Иоганна своим королем, но и принять католическую веру. Победы австрийской армии на Турецких фронтах сделали  роль освободителя  и корону царя Армении для Вильгельма все более реальной. Нужно отметить, что Вильгельма, а также другие  европейские страны заинтересовала идея создания независимого государства в тылу у Турции. Вот почему для осуществления начатых переговоров, для установления связей с духовными  и государственными деятелями Армении, а также получения экономических, политических и военных подробностей было необходимо, отбытие  Ори в Армению, откуда он бы  привез официальные рекомендательные письма. В начале 1699 года Ори прибыл в Армению, везя с собой соответствующие письма от имени великого князя, направленные католикосам Эчмиадзина и Гандзасара, армянским меликам и грузинскому царю Георгию XI.

Оганнисян П.

Смотри также: А.Симонян, История Армении, Изд. ЕГУ, Ереван. 2012 г. 

СТАТИСТИКА

Новое26/03/13

Амшен на перекрестке прошлого и настоящего

Просмотры – 1840

Энциклопедия

Происхождение и формирование армянского народа

Просмотры – 34895

Фото

Культура

Просмотры – 740

Видео

Միհրականությունը Հայոց մեջ /Մեր պատմության դասերը/

Просмотры – 720

Книги

СУМГАИТ… ГЕНОЦИД… ГЛАСНОСТЬ ?

Просмотры – 618

Документы

ПРИСОЕДИНЕНИЕ ВОСТОЧНОЙ

АРМЕНИИ К РОССИИ

Просмотры – 498

Статьи

Арменоведение и Геноцид

Просмотры – 147

Карты

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԵՎ ԼԵՌՆԱՅԻՆ ՂԱՐԱԲԱՂԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՔԱՉՏԵԶ (2012 Թ.)

Просмотры – 83

Пресса

Փետրիար Դրօշակ

Просмотры – 0

календарь новостей

<Пред

След>

ЯнвФевМарАпрМайИюнИюлАвгСенОктНояДек200820092010201120122013201420152016201720182019202020212022202320242025202620272028

Advertisements
Հայոց պատմություն

Անկում և արդիականացում (1828–1908)

Մահմուդ II և Աբդուլ Մեջիդ

Կայսրությունը փլուզումից փրկելու համար Մահմուդ II սուլթանը (1808-1839 թվականներին) դիմել է կտրուկ միջոցների. 1826 թվականին վերացրել է ենիչերիների զորքը, 1834 թվականին կատարել է վարչական նոր բաժանումներ, ստեղծել նախարարություններ, նախապատրաստել բարեփոխումների ծրագիր, որը «Թանզիմաթ» անվանումով հրապարակվել է Աբդուլ Մեջիդի (1839-1851թվականներին) օրոք։ 1839 թվականի Հաթթը Շերիֆ և 1856 թվականի Հաթթը Հումայուն հրովարտակները, որոնք նախատեսում էին բարեփոխումներ, հիմնականում չեն իրագործվել։ Թեև հռչակվել էին Օսմանյան կայսրության հպատակների անձի և գույքի ապահովություն, դավանանքի ազատություն, Թուրքիայում շարունակվել է ոչ թուրք ժողովուրդների հալածանքը, որին հետևել են ճնշված ժողովուրդների, այդ թվում՝ հայերի (Զեյթունի 1862, 1878, 1895 թվականներին և այլն) ապստամբությունները։ Այդուհանդերձ, «Թանզիմաթի» շրջանակներում հայերն ստեղծել են Ազգային ընդհանուր ժողով, սուլթանական կառավարությունը որոշակի փոփոխություններով 1863 թվականին վավերացրել է Ազգային սահմանադրությունը։

Ղրիմի պատերազմից (1853-1856 թվականներին) հետո Անգլիան և Ֆրանսիան ուժեղացրել են իրենց դիրքերը Թուրքիայում. Սև ծովը հայտարարվել է չեզոք գոտի։ 1856 թվականին ստեղծվել է Օտոմանյան բանկը, որի կապիտալը պատկանում էր անգլիացիներին և ֆրանսիացիներին։

1683 թ. Վիեննայի պաշարումը

Աբդուլ Ազիզ և Համիդ II

1865 թվականին թուրք մտավորականները Կոստանդնուպոլսում հիմնել են «Նոր օսմաններ» գաղտնի քաղաքական կազմակերպությունը, որի նպատակը սահմանադրական միապետություն ստեղծելն էր և կայսրությունը տրոհումից փրկելը։ 1876 թվականի մայիսին պալատական հեղաշրջման հետևանքով Աբդուլ Ազիզը (1861-1876 թվականներին) գահընկեց է արվել, ձևավորվել է կառավարություն «Նոր օսմանների» պարագլուխներից՝ Միդհաթ փաշայի գլխավորությամբ, որը պետական և հասարակական գործիչ Գրիգոր Օտյանի հետ կազմել է Թուրքիայի առաջին սահմանադրությունը։ 1876 թվականին Աբդուլ Համիդ II-ը (1876-1909 թվականներին) հարկադրաբար ընդունել է սահմանադրությունը, սակայն 1878 թվականին չեղյալ է հայտարարել այն, ցրել պառլամենտը և հաստատել միահեծան իշխանություն։ 1877-1878 թվականի ռուս-թուրքական պատերազմում Թուրքիան պարտվել է։ Ռուսական բանակի կազմում կռվել են նաև հայ կամավորական ջոկատներ։ Սան Ստեֆանոյի հաշտության պայմանագրով (1878 թվական, փետրվար) Բուլղարիանազատագրվել է թուրքական լծից, իսկ պայմանագրի 16-րդ հոդվածով օսմանյան կառավարությունը պարտավորվել է մինչև ռուսական զորքերի հեռանալը հայկական նահանգներում կատարել բարենորոգումներ։ Եվրոպական տերությունները, համարելով որ Սան Ստեֆանոյի պայմանագրով տարածաշրջանում Ռուսաստանի դիրքերն ուժեղանում են, պահանջել են այն վերանայել Բեռլինի վեհաժողովում (1878 թվական, հունիս)։ Բեռլինի պայմանագրով ճանաչվել է Սերբիայի, Ռումինիայի, Չեռնոգորիայիանկախությունը, Հյուսիսային Բուլղարիան դարձել է Թուրքիային վասալ իշխանություն, իսկ Հարավային Բուլղարիան՝ նահանգ Թուրքիայի կազմում՝ Արևելյան Ռումելիա անվանմամբ։ Ռուսաստանին են անցել Կարսը, Արդահանը և Բաթումը։ Պայմանագրի 61-րդ հոդվածով հայկական նահանգներում բարենորոգումների անցկացման հսկողությունը հանձնարարվել է տարբեր շահեր հետապնդող 6 տերությունների, որի հետևանքով խափանվել է բարենորոգումների իրագործումը։ Արևմտյան Հայաստանի ազատագրման հարցը միջազգային դիվանագիտության մեջ մտել է որպես Հայկական հարց։

Բեռլինի վեհաժողովից հետո Օսմանյան կայսրությունը շարունակել է կորցնել նվաճած երկրները։ 1881 թվականին Ֆրանսիային է անցել Թունիսը, 1882 թվականին Անգլիային՝ Եգիպտոսը։ XIX դարի վերջին Գերմանիան դարձել է Թուրքիայում Բաղդադի երկաթուղու կառուցման մրցակից Անգլիայի և Ֆրանսիայի հետ։

Օսմանյան կայսրության պառլամենտի բացումը, 1876 թվական

Աբդուլ Համիդ II-ը, չկատարելով Բեռլինի վեհաժողովի որոշումները, ձգտել է Հայկական հարցը լուծել հայերի զանգվածային կոտորածներով։ 1890-ական թվականներին Օսմանյան կայսրությունում զոհվել է ավելի քան 300 հզ. հայ։ Զեյթունում, Վանում, Սասունում և այլուր հայերը դիմել են ինքնապաշտպանության։

Словарь

Словарь

пересадка –   տեղփոխ

окно регистрации – գրանցման պատուհան

хрупкие, бьющиеся  вещи  –փխրուն, կոտրվող իրեր

полёт по расписанию – թռիչքն ըստ չվացուցակի է

Задержка на 25 минут-– 25 րոպե ուշացում

самолет совершил посадку – ինքնաթիռը վայրէջք է կատարել

самолёт вылетел – ինքնաթիռը թռել է

огнестрельное оружие или легковоспламеняющиеся материалы запрещены–

հրազեն կամ դյուրավառ նյութերը արգելվում են

Поставьте ручную кладь на ленту – Դրեք ձեր ձեռքի պայուսակը ռենտգենյան սարքի շարժափոկի վրա:

Uncategorized

Հաղորդակցման աքսիոմներ

Անհնար է չհաղորդակցվել

Քանի որ մարդը ստեղծված է խոսելու ունակությամբ  մտքեր փոխանակելու,  կարծիք արտահայտելու, այդ իսկ պատճառով չհաղորդակցվելն անհնար է։

Այն չէ ստույգ, ինչ ուղարկողն է ասում, այլ այն, ինչ ստացողն է

հասկանում

Ճշմարտությունը այն է ինչ հասկանում են

Եթե ստացողը սխալ է մեկնաբանում ուղարկողի ուղերձը, ապա

մեղավորը միշտ ուղարկողն է

Ուղարկողը կամ խոսողը պետք է այնպիսի բառեր օգտագործի որպեսզի դիմացինին հասկանալի լինի, քանի որ եթե նա չհասկացավ մեղավորը ուղարկողն է այլ ոչ թե ստացողը։

Հարաբերությունների մակարդակն ավելի մեծ կշիռ ունի, քան

առարկայական տեղեկատվության տեսանկյունը:

/Հարաբերությունները էականորեն ազդում են ուղերձի

փոխանցման հաջողության վրա/

Ռուսաց լեզու

Задержка Рейса

Седа:Привет .Как дела ?

Анушик:Привет хорошо, Но мой самолёт задерживается

Седа:А в каком часу должен был быть рейс

Анушик: Вообще-то должен был быть в 15:30 но уже как 4 часа жду

Седа:Наверно ты уже устала . Пойдём я тебя угощу чаем , можем заказать и торт.

Анушик:Сейчас положу паспорт в сумку, чтобы не потерять .

Седа:Хорошо я жду